Orebić od wieków żyje z morza. Od XIV wieku Pelješac należał do Republiki Dubrownickiej, a miejscowość wzięła nazwę od żeglarskiej rodziny Orebić, która w XVI wieku wzniosła kasztel w ufortyfikowanej osadzie nad brzegiem. Złoty wiek Orebić przeżywał w XIX stuleciu: w 1865 roku założono tu Pelješko pomorsko društvo (Peljeskie Towarzystwo Żeglugowe), a kapitanowie budowali wzdłuż wybrzeża przestronne kamienne domy z ogrodami pełnymi śródziemnomorskich i egzotycznych roślin przywiezionych z podróży, które do dziś nadają miastu rozpoznawalny charakter.
Muzeum na placu Trg Mimbelli przechowuje pamiątki po żeglarzach i żaglowcach, które rozsławiły Pelješac.
Klasztor z 1470 roku na klifie, dwa kilometry na zachód od centrum. Przez wieki był punktem orientacyjnym dla żeglarzy: kapitanowie go pozdrawiali, a franciszkanie odpowiadali im dzwonem. Z tarasu roztacza się jeden z najpiękniejszych widoków na Pelješki kanal i Korčulę.
Wzdłuż promenady w Orebiću i w sąsiednim Kučištu ciągną się domy kapitanów z XVIII i XIX wieku, z kamiennymi fasadami i ogrodami. Kuća Fisković (dom rodziny Fisković) z XVII wieku swój obecny wygląd zyskał w 1836 roku.
W przysiółku Karmen nad Orebićem stoi kościół z barokową fasadą z początku XVII wieku i barokową loggią, a w pobliżu znajdują się średniowieczne groby.
Najwyższy wierzchołek Pelješca (961 m) i tło każdej pocztówki z Orebića. Wejście z miejscowości trwa około trzech do trzech i pół godziny w jedną stronę, a w pogodny dzień widać z góry Korčulę, Hvar i Mljet.
Twoje idealne wakacje zaczynają się właśnie tutaj





